Blunder

Rondo ONZ (oficjalna pełna nazwa to Rondo Organizacji Narodów Zjednoczonych) położone jest na granicy Śródmieścia i Woli na styku alei Jana Pawła II, ulicy Świętokrzyskiej i Prostej. Jest to klasyczne skrzyżowanie z wyspą centralną z czterema wlotami ulic, wyposażone w sygnalizację świetlną. Układ komunikacyjny komplikują torowiska tramwajowe, przecinające wyspę centralną ronda z trzech kierunków. Rondo oddano do użytku 5 października 1965 roku a koszt jego budowy wyniósł 20 mln złotych. Rondo ONZ to także nazwa stacji II linii warszawskiego metra zlokalizowanej pod rondem ONZ.

Przy Rondzie ONZ znajduje się nowoczesny biurowiec- Rondo 1 - z charakterystyczną, transparentną fasadą. Projekt kompleksu przy Rondzie ONZ powstał w wyniku współpracy polskiej pracowni architektonicznej AZO i światowej sławy architektów z amerykańskiej firmy Skidmore, Owings & Merill, specjalizującej się w projektowaniu budynków wysokich i mającej na swoim koncie takie projekty jak Sears Tower i John Hancock Building w Chicago. Łączny koszt inwestycji wyniósł około 200 mln euro. W czerwcu 2006 r. budynkowi przyznano główną nagrodę na targach nieruchomości CEPIF 2006 w kategorii: najlepszy biurowiec w regionie CEE. W lutym 2011 roku budynek uzyskał od The U.S. Green Building Council certyfikat ekologiczny LEED Gold. Udało się to m.in. dzięki zmniejszeniu zużycia wody o 30%, prądu o 10% oraz wzrostowi odsetka pracowników dojeżdżających komunikacją miejską do 63%. Od stycznia 2012 roku zużywana w Rondo 1 energia elektryczna w 100% pochodzi ze źródeł odnawialnych (energia wiatrowa), a poziom segregacji odpadów wzrósł do 76%. Na 22 piętrze biurowca Rondo 1 ma swoje biura FRONTEX (Europejska Agencja Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich), jedyna agencja Unii Europejskiej mająca swą siedzibę w Polsce. W 2011 roku w biurowcu po raz pierwszy odbył się turniej Bieg Na Szczyt Rondo 1 polegający na jak najszybszym wbiegnięciu na 37. piętro budynku.

jacket & sweater & scarf & pants- unisono.eu

nails- nailsofyoudreams

shoes- czasnabuty.pl

Detachment

Hale Mirowskie to bliźniacze budynki, dawniej nazywane Hallami Targowymi. Hale Mirowskie znajdują się na warszawskim Mirowie na pl. Mirowskim 1 (stąd ich potoczna nazwa). Obie hale wybudowano w latach 1899-1901 za czasów, gdy prezydentem Warszawy był rosyjski generał – Mikołaj Bibikow. 

Do zniszczenia w 1944 r. były największym w Warszawie obiektem handlowym. Sprzedawano tu głównie ryby i świeże warzywa. Teraz pod Halą Mirowską można kupić najpiękniejsze kwiaty w całej Warszawie. Pierwsze lata II wojny światowej hale przetrwały bez większych zniszczeń. Ucierpiały dopiero podczas Powstania Warszawskiego. Na jego początku były miejscem masowych egzekucji ludności cywilnej zachodniego Śródmieścia. W czasie II wojny światowej hale zostały spalone, ale ich mury nadal stały. Po wojnie początkowo nie planowano odbudowy okolic placu Żelaznej Bramy i Hal Mirowskich. Planowano utworzyć w ich miejsce park. 

W latach 70. XX wieku do fasady hali zachodniej dodano duży modernistyczny betonowo-szklany pawilon handlowy. Skandaliczna i pośpieszna budowa obiektu spowodowała usunięcie ogromnej ilości zabytkowych elementów budynku. Według historyków sztuki, betonowy pawilon jest oszpeceniem i okaleczeniem zabytkowej hali. Stan obu hal systematycznie się pogarsza od lat 80. XX wieku. Co roku niszczeją i pękają zabytkowe dekoracje, rzeźby, detale na fasadach i elewacjach. Obecnie trwa renowacja hali zachodniej.

sweater- here

vest-unisono.eu

shoes-steve madden

foto www.warszawska.info