Detachment

Hale Mirowskie to bliźniacze budynki, dawniej nazywane Hallami Targowymi. Hale Mirowskie znajdują się na warszawskim Mirowie na pl. Mirowskim 1 (stąd ich potoczna nazwa). Obie hale wybudowano w latach 1899-1901 za czasów, gdy prezydentem Warszawy był rosyjski generał – Mikołaj Bibikow. 

Do zniszczenia w 1944 r. były największym w Warszawie obiektem handlowym. Sprzedawano tu głównie ryby i świeże warzywa. Teraz pod Halą Mirowską można kupić najpiękniejsze kwiaty w całej Warszawie. Pierwsze lata II wojny światowej hale przetrwały bez większych zniszczeń. Ucierpiały dopiero podczas Powstania Warszawskiego. Na jego początku były miejscem masowych egzekucji ludności cywilnej zachodniego Śródmieścia. W czasie II wojny światowej hale zostały spalone, ale ich mury nadal stały. Po wojnie początkowo nie planowano odbudowy okolic placu Żelaznej Bramy i Hal Mirowskich. Planowano utworzyć w ich miejsce park. 

W latach 70. XX wieku do fasady hali zachodniej dodano duży modernistyczny betonowo-szklany pawilon handlowy. Skandaliczna i pośpieszna budowa obiektu spowodowała usunięcie ogromnej ilości zabytkowych elementów budynku. Według historyków sztuki, betonowy pawilon jest oszpeceniem i okaleczeniem zabytkowej hali. Stan obu hal systematycznie się pogarsza od lat 80. XX wieku. Co roku niszczeją i pękają zabytkowe dekoracje, rzeźby, detale na fasadach i elewacjach. Obecnie trwa renowacja hali zachodniej.

sweater- here

vest-unisono.eu

shoes-steve madden

foto www.warszawska.info

Pick

Ulica Elektoralna biegnie poprzez Śródmieście oraz Wolę od placu Bankowego do ul. Chłodnej. Obecna nazwa, Elektoralna została nadana w roku 1770 i pochodzi od przebiegającego tędy szlaku ku Polu Elekcyjnemu na Woli ( miejsca elekcji królewskich). Według innych źródeł nazwa ulicy nawiązuje do tytułu Augusta II, elektora saskiego.

W końcu XVIII w. na zabudowę Elektoralnej składały się: 2 pałace, 15 kamienic, 10 domów murowanych, 40 dworków drewnianych i browar. Pod nr 12 znajdowała się znana manufaktura Tomasza Dangla, produkująca powozy i karety. W czasach Królestwa Kongresowego miejsce drewnianych dworków zajęły 2-piętrowe, klasycystyczne kamienice. Na rogu Elektoralnej i pl. Bankowego stanęła w latach 1828-1830 siedziba Banku Polskiego. W kamienicy o pałacowej elewacji (obok nr 3) mieszkał i zmarł w 1826 Antoni Malczewski, twórca poematu "Maria". Pod obecnym nr 20 mieszkał i tworzył w latach 1829-1831 Juliusz Słowacki.

Do 1939 znajdowało się tu wiele sklepów, Elektoralna miała charakter handlowy; zamieszkana była częściowo przez handlową ludność żydowską. W 1944 zabudowa zniszczona została całkowicie.

Na zdjęciach widoczny róg Elektorlanej i Chłodnej na którym istnieją jeszcze do dziś pozostałości Koszarów Mirowskich. Barkowe Koszary Gwardii Konnej Koronnej potocznie zwane Koszarami Mirowskimi powstały na zlecenie Augusta II Mocnego w XVIII w. Budynki koszar wybudowano w latach 1730-1732. Ich projektantem był pułk. Joachim Daniel Jauch, inżynier wojskowy i architekt. Koszary rozebrano w XIX w. Dziś w ich miejscu stoją: Hale Mirowskie, biurowiec "Atrium" i baza Straży Pożarnej (znajdująca się w ocalałych budynkach koszar).

Na kompleks Koszar Mirowskich składało się sześć pawilonów. Trzy pary budynków stojących w dwóch rzędach, z ulicą pośrodku. Budynki były dość długie. Każdy składał się z trzech wyższych kwadratowych pawilonów połączonych ze sobą parterowymi łącznikami. Budynki były otynkowane i pokryte czerwoną dachówką. Na ich terenie znajdowały się stajnie konne, kuźnia, zbrojownia i budynki dla żołnierzy. Do dzisiejszego dnia zachowały się dwa budynki z dawnego kompleksu. 

coat & sweater - H&M

shoes- buu.pl